سخن گفتن، یکی از ویژگیهای ارزشمند بشر و یک نیاز اساسی برای برقراری ارتباط با دیگر افراد جامعه است. انسان باید پیش از سخن گفتن از قدرت شنوایی برخوردار باشد تا کلمات و واژهها را به صورت گفتاری دریابد و با استفاده از آواها و راندن کلمات بر زبان، مفهومهای مورد نظر خود را به دیگران منتقل کند. اما بعضی از انسانها به دلیل برخی از ویژگیهای فیزیولوژیکی از قدرت شنوایی برخوردار نیستند و به همین دلیل باید از شیوههای دیگری برای انتقال مفهوم بهره گیرند.
به گزارش پایگاه روابط عمومی بهداشت و درمان صنعت نفت گچساران؛ افرادی که مشکل شنوایی دارند به 2 گروه ناشنوا و کمشنوا تقسیم میشوند، ناشنوا به فردی گفته میشود که اختلال شنوایی او از روند پردازش موفقیتآمیز اطلاعات کلامی که از راه شنیدن به دست میآید، جلوگیری میکند و کم شنوا افرادی را شامل میشوند که با استفاده از وسایل کمک شنوایی بتوانند از باقی ماندهی شنوایی خود در پردازش و فرآیندسازی اطلاعاتی که از راه شنیدن به دست میآورند، استفاده کنند.
طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت بیش از ۴۶۰ میلیون نفر مردم دنیا از کمشنوایی رنج میبرند. این تعداد حدود 5 درصد از جمعیت جهان را تشکیل میدهد. قرار گرفتن مداوم در معرض صدای بلند علت اصلی کاهش شنوایی است و بیش از یک میلیارد نفر در معرض خطر کمشنوایی دائمی قرار دارند.
هفته پایانی سپتامبر به بهانهی درگذشت «شرایر» نخستین رییس ناشنوای، فدراسیون ناشنوایان و دانشگاه گالوت و به نام کسانی در تقویم بینالمللی ثبت شده است که سکوتشان آوای زندگیست و دستانشان گل واژههای سخن.
این جشن نخستین بار از طرف کنگرهی جهانی ناشنوایان در 1958 میلادی برگزار شد.
فدراسیون جهانی ناشنوایان (WFD) هدف از این نامگذاری را ارتقای فرهنگ ارتباط با ناشنوایان، دانستههایی از زبان اشاره و آگاهی سیاستمداران و همهی مردم از دستاوردهای این قشر و مشکلهای پیش روی آنان، عنوان کرد.
شعار امسال «تحقق حیات اجتماعی ناشنوایان با گسترش زبان اشاره» است؛ شعاری که بر حق بنیادین دسترسی ناشنوایان به ابزارهای ارتباطی تأکید دارد و یادآور این نکته است که زبان اشاره نه تنها یک شیوه ارتباطی، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و اجتماعی جامعه ناشنوایان است.
شنوایی یکی از حواس پنجگانه است که اهمیت بسیار زیادی در زندگی روزمره ما دارد. اگر ما از این نعمت محروم باشیم، آموختن دشوار میشود.
عوامل مختلفی از جمله ازدواجهای فامیلی، بیماریهای عفونی در دوران بارداری، برخی داروهای اتوتوکسیک (داروهایی که برای سیستم شنوایی سمی هستند)، صدمات وارده حین زایمان، زردی نوزادی و عفونت گوش در ایجاد ناشنوایی دخیل هستند.
غربالگری شنوایی خدمت بهداشتی خاص نوزادان است تا به کمک آن معلولیتی که در معاینات معمول نوزادان قابل شناسایی نیست، در زمان مناسب (زیر یک ماه) غربال شده و در زمان مناسب (زیر ۳ ماه) تشخیص و مداخله مطلوب (زیر ۶ ماه) در مورد آن صورت پذیرد.
ناشنوایان گرچه نمیتوانند با گوشهایشان بشنوند، اما با هزاران دریافتهای قلبی صداهایی را میشنوند که ما شنوایان نمیشنویم.
"روز جهانی ناشنوایان گرامیباد"