روز 24 می، روز جهانی اسکیزوفرنی نامگذاری شده است. این روز به منظور افزایش آگاهی عمومی درباره این بیماری و حمایت از افراد مبتلا و خانوادههایشان برگزار میشود. این اختلال روانی، که به روانگسیختگی نیز معروف است، با علائمی مانند اختلال در تفکر، حس و رفتار مشخص میشود.
به گزارش پایگاه روابط عمومی بهداشت و درمان صنعت نفت گچساران؛ اسکیزوفرنی یک اختلال روانی مزمن و شدید است که ۲۰ میلیون نفر در سراسر جهان به آن مبتلا هستند. انگ اجتماعی، تبعیض و نقض حقوق بشر در بسیاری از نقاط دنیا باعث میشود این افراد به جای درمان، هر روز منزویتر شوند. روز جهانی اسکیزوفرنی بهانهای برای توجه به این افراد است.
اسکیزوفرنی یک اختلال روانی مزمن است که معمولا از دوران نوجوانی آغاز میشود و فرد مبتلا مدام دچار توهم، هذیان، افکار غیرطبیعی و حرکات نامتعارف است.
تحقیقات نشان میدهد احتمال بروز این اختلال در افرادی که در بستگان درجه یک خود بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی دارند، ۱۰ درصد بیشتر است.
شایعترین علائم بیماری
- توهم شامل شنیدن، دیدن یا احساس اشیا یا رویدادهایی که در واقعیت وجود ندارند.
- هذیان شامل عقاید اشتباه تثبیتشده و بدبینی که فقط در بیمار وجود دارد؛ به طوری که حتی در صورت مشاهده علائم خلاف نیز از آنها دست نمیکشد.
- رفتارهای غیرطبیعی مانند سرگردانی و بی هدفی، غر زدن یا خندیدن بی دلیل، رفتارهای عجیب بیدلیل
- گفتار و کلام نامربوط و غیرقابل درک
- ناهنجاریهای اجتماعی و عدم ارتباط با دیگران
دلیل ابتلا به اسکیزوفرنی چیست؟
تحقیقات نشان میدهد اسکیزوفرنی دلیل مشخص و واحدی ندارد و میتوان آن را برآیندی از عوامل ژنتیکی و محیطی دانست. عوامل روانی و اجتماعی نیز بر بروز این عارضه موثر هستند. تحقیقات نشان میدهد احتمال بروز این اختلال در افرادی که در بستگان درجه یک خود بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی دارند، ۱۰ درصد بیشتر است.
انواع اسکیزوفرنی
اسکیزوفرنی به دستههای نامتمایز، کاتاتونیک، باقیمانده، آشفته و پارانوئید طبقهبندی میشود و یک اختلال قابل درمان است. بیماران با دارودرمانی و رواندرمانی مناسب علائمی از بهبود را نشان میدهند و میتوانند در صورت دریافت درمان مناسب، زندگی عادی خود را مدیریت کنند.
تاریخچه روز جهانی اسکیزوفرنی
اسکیزوفرنی از زمان تمدن اولیه وجود داشته است و ثبت شواهد مرتبط با آن به دهه ۱۷۰۰ بازمیگردد. با این حال بندیکت مورل، روانپزشک فرانسوی در سال ۱۸۰۹ شروع به مشاهدات اولیه در مورد آنچه کرد که بعدها بهعنوان اسکیزوفرنی شناخته شد و جزئیات اولیه مرتبط با آن و موارد مربوط به سلامت روان در سال ۱۸۸۷ توسط امیل کریپلین مستند شد.
اوایل دهه ۱۹۰۰ و بهطور دقیقتر در سال ۱۹۱۱، روانپزشک سوئیسی یوگن بلولر نام اسکیزوفرنی را برای توصیف جدایی از واقعیت که مشخصه این اختلال روانی است، ابداع کرد و موجب شد این بیماری به رسمیت شناخته شود. اواسط دهه ۱۹۵۰ دانشمندان کلرپرومازین (یک داروی ضد روانپریشی) را بهعنوان یک راهحل درمانی ارائه کردند و انقلابی در درمان روانپزشکی و درک این اختلال بهطور کلی رخ داد.
محققان در سال ۱۹۷۷ شواهدی از یک مؤلفه ژنتیکی مهم در اسکیزوفرنی کشف کردند که نشان میدهد این بیماری اغلب در خانوادهها وجود دارد.
درمان مناسب آن پس از طی کردن رویههای پزشکی قانونی، سال ۱۹۸۰ اتخاذ و نسخه سوم راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی منتشر شد. در سال ۱۹۸۶ انجمن جهانی روانپزشکی یک کمپین جهانی برای مبارزه با انگ مرتبط با اسکیزوفرنی راهاندازی و در سال ۲۰۱۲ جهان اولین روز جهانی آگاهی از اسکیزوفرنی را برای گسترش درک و آگاهی از این بیماری برگزار کرد.
هر سال، روز جهانی اسکیزوفرنی در 24 می، موضوع خاصی را برای هدایت کمپینهای آگاهیبخشی اتخاذ میکند. موضوع سال 2025 «برچسب را دوباره بیندیش: داستان را بازپس بگیر» اعلام شده است.